Μόνον για τους μελετητές της γλώσσας... Για αυτούς που θέλουν να μαθαίνουν την προέλευση, την διαχρονική χρήση των λέξεων - ριζών της Ελληνικής... Η πλέον ολοκληρωμένη παρουσίαση της ετυμολογίας των λέξεων της Ελληνικής και πού αυτές απαντούν στα αρχαία κείμενα. Σάς παραθέτουμε κάποια παραδείγματα: Βροτός: Ὡς μὲν Εὺήμερος ὁ Μεσήνιος, ἀπὸ Βρότου τινὸς αὺτόχθονος· ὁ δὲ Ἡσίοδος, ἀπὸ Βροτοῦ τοῦ Αἰθέρος καὶ Ἡμέρας· ἄλλοι δέ, ἀπὸ βρότου τοῦ αἵματος· γεννηθεὶς γάρ, αἱμόρρυτος φαίνεται· ἢ ὅτι τροφὴ τῷ ζῴῳ, τὸ ἀπὸ ἥπατος ἐπὶ πᾶν μέρος φερόμενον αἷμα. Οἱ γὰρ θεοὶ κατὰ ἀντιδιαστολὴν ἀναίμονές εἰσιν. Ἢ παρὰ τὸ μείρω, μαρτός, ὡς φθείρω, φθαρτός· καὶ τροπῇ βροτός, ὁ ὑπὸ μοῖραν πεπτωκώς. Δείδω: Ἀπὸ τοῦ δέους, δέω καὶ δείω· καὶ κατ’ ἐπένθεσιν τοῦ Δ, δείδω. Ὅθεν καὶ δεισιδαίμων, ὁ εὐλαβὴς καὶ δειλὸς περὶ θεούς. Ἑλλήσποντος: Ἡ πρὸ τῆς Τροίας θάλασσα οὕτω καλεῖται, ἀπὸ τινος Ἕλλης ἐκεῖ πνιγείσης, ἀδελφῆς τοῦ Φρύξου. Ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ. Κατὰ ἀντίφρασιν εἴρηται πλατύς. Στενὸς γὰρ ὁ Ἑλλήσποντος. Ἢ τὸ κατ’ ἐκεῖνο μέρος πεπλατυσμένος Θέλγοντι: Εὐφραίνοντι, ἢ ἀπατῶντι. Παρ’ Ὁμήρῳ δὲ σημαίνει καὶ τὸ σκοτίζω, ὡς τό, Ἀχαιῶν θέλγε νόον· καί, Ἀχαιῶν ὄμματα θέλγεν. Θέλγει: Ἀγαπᾷ, θάλπει· ἢ ἀπατᾷ, ἀμαυροῖ, κακοῖ, σκοτοῖ. Μαπία: Σπογγίστρα, παρὰ τὸ μάσσω, τὸ μαλάσσω. Πᾶς: δύο σημαίνει· καὶ τὸν πατέρα, ὅ κατὰ ἀναδιπλασιασμὸν παπᾶς. Τοῦτο δὲ οἱ μὲν ῾Ρωμαῖοι βαρύνουσι, πάπας λέγοντες· ἡμεῖς δὲ περισπῶμεν.