Ονειρευόταν πάντα, ακόμα και μ' ανοιχτά τα μάτια. Σχεδίαζε ταξίδια και σημείωνε με κόκκινο στυλό τα μέρη σ' ένα χάρτη. Τα όνειρα και τα σχέδια δε χρειάζονταν λεφτά. Έγινε ξενοδοχοϋπάλληλος και το ταξίδι έμελλε να ξεκινήσει από το λαμπερό "Μεντιτεράνιαν Πάλας", το ονομαστό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης. Δεκαετία του '60, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, κι εκείνος ανακαλύπτει τη δική του "οδό ονείρων" σ' εκείνο τον παραμυθένιο χώρο. Δίπλα του περνούν πρόσωπα μυθικά, απλησίαστα, που λάμπουν μ' ένα θείο φως. Μα όταν τα γνωρίζει καλύτερα, κάτι απ' το φως τους χάνεται. Ελάχιστοι διασώζονται, που τους φυλάει και τους κουβαλάει εντός του. Ξεχωριστός ανάμεσά τους ο Μάνος Χατζιδάκις. Πέρασαν τα χρόνια, άλλαξε η πόλη, κατεδαφίστηκε το ξενοδοχείο. Έμειναν μόνο οι μνήμες, τα τραγούδια, η μουσική. ΜΕΤΑΧ. ΣΕ ΑΡΙΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!!